వారాంతంబున మంచి పాకము నిడన్ వాత్సల్య ముప్పొంగగా
కారుణ్యామృత మూర్తి భర్త కొరకై కాంక్షా ప్రియత్వమ్మునన్
నోరూరించెడి వంటకంబు లిడుచున్ నోరార హృద్యప్రమో
దా! రా! రమ్మని పిల్చె నొక్క సతి భర్తన్ ప్రేమ పొంగారగా!

దాతగు నొక్క తండ్రి మరి తల్లికి కూతురు పుట్టగా సుతన్
బ్రీతిగ బెంచ బెద్దదయె, బిడ్డకు తండ్రి వియోగ మేర్పడన్
గూతురు గర్భమందునొక గుంటడు బుట్టగ తండ్ర నెంచి యా
కూతురె తల్లియై జనకు గూరిమి నక్కున జేర్చిపాలిడెన్!

జవరాలి నడుము తీవని
సవినయముగ తెలియజేసి సంబరపెడుతూ
కవనము లల్లుచు నిచ్చిన
నువిదకు నుంగరమె మేటి యొడ్డాణ మయెన్!

పలురకముల పుష్పములకు
నెలవాయెను భూతలమ్ము నెత్తావులతో
తలమానికమౌ విరి రే
కుల వాసన నెంచి చూడ ఘుమఘుమ లాడున్!

ఆకలి దీర్చలేని తన యప్పయు నన్నలు పెండ్లి జేతురో
లేక వివాహ భారమని లెక్కలు జేయుచు తప్పుకుందురో
నాకిక పెండ్లి చేయగల నాథుడు లేడని పైకమున్న యే
కాకిని పెండ్లి యాడె నొక కన్నె విలాసిని కాకినాడలో!